Historia, produkcja i rodzaje mis

Historia, produkcja i rodzaje mis

Ludzie od wieków szukali dróg do osiągnięcia odpoczynku i spokoju. Wypracowano wiele praktyk pozwalających na relaks ciała i umysłu, zapewniając w ten sposób organizmowi ochronę przed przeciążeniem. Jedną z takich metod jest masaż dźwiękiem z użyciem mis tybetańskich. Dla współczesnej ludzkości misy dźwiękowe odkryli w Himalajach europejscy muzycy w latach 60-tych XX wieku. Opisywano misę jako bogaty w tony harmoniczne dzwon, w który uderza się od zewnątrz. Nazwano je „misami tybetańskimi”, aczkolwiek większość z nich nie pochodzi z Tybetu. Określenie to utrzymuje się jednak do dziś, chociaż bardzo wiele mis wytwarza się obecnie w Indiach. Mają one jednak inny skład stopu i kształt oraz nie są tak bogate w tony harmoniczne, a ich brzmienie nie jest tak poruszające. „Misy tybetańskie” dzięki swej unikalności świetnie nadają się do terapeutycznego masażu dźwiękiem.

Istotną właściwością „misy tybetańskiej” jest to, że podczas masażu całe ciało zostaje wprawione w ruch wibracją, co sprawia, że energia w ciele zaczyna intensywniej krążyć.  U podstaw masażu dźwiękiem leży prastara wiedza o istocie oddziaływania dźwięku, która już ponad pięć tysięcy lat temu znalazła swoje zastosowanie w hinduskiej sztuce uzdrawiania. Zgodnie z wyobrażeniami ludzi Wschodu, człowiek powstał z dźwięku, zatem sam jest dźwiękiem. Jedynie żyjąc w harmonii ze sobą i swoim otoczeniem jest w stanie tworzyć swoje życie w sposób wolny i kreatywny.

Metodę masażu dźwiękiem z użyciem mis tybetańskich rozwinął w latach 80-tych XX wieku inżynier fizyki technicznej Peter Hess. Wcześniej przez 20 lat był on nauczycielem w szkołach zawodowych, gdzie wykładał elektrotechnikę i nauki polityczne. Wiele lat zajmował się radiestezją oraz przeprowadził cały szereg badań na temat miejsc mocy znajdujących się w Walii i Nepalu. Metodę masażu dźwiękiem zbudował na podstawie różnych badań i doświadczeń zebranych podczas podróży do Nepalu, Tybetu i Indii. W stworzeniu tej metody pomogła mu współpraca z etnomuzykologiem prof. dr Gertem Wegnerem. Masaż dźwiękiem ma za podstawę wspólne eksperymenty i doświadczenia obu badaczy w zakresie oddziaływania muzyki na ciało i psychikę człowieka. Obecnie Peter Hess prowadzi w Niemczech Instytut Masażu i Terapii Dźwiękiem, w którym metoda masażu jest cały czas rozwijana.

MISY

Do masażu dźwiękiem stosuje się misy dźwiękowe (stawowa, brzuszna, sercowa, zatokowa), które otrzymały certyfikat nadany przez Peter Hess Institute w Uenzen (Niemcy). Misy składają się ze stopu 12 metali. Kute są ręcznie przez Nepalczyków, różnią się wielkością, charakterystyką i częstotliwością drgań.  Do wyrobu mis używa się tylko czystych metali, a ich proporcje są skrupulatnie kontrolowany przez inżyniera-metaloznawcę dzięki czemu oferują najwyższą jakość dźwięku, co przekłada się na skuteczność stosowania. Proporcje metali w stopie odlanej płyty są z góry określone, aby nie można było manipulować składem. To bardzo ważny wymóg, ponieważ, na przykład w Indiach, misy wytwarzane są ze złomu. Niestety po wyglądzie misy nie zawsze można określić rodzaj materiałów wchodzących w jej skład. O złej jakości materiałów świadczy natomiast gorsze brzmienie misy.
Film ilustrujący proces produkcji mis:

Informacje zaczerpnięte z:
http://www.ethnica-art.pl/index.php/sterfa-dzwieku
Książka Peter Hess MISY DZWIEKOWE – ZASTOSOWANIE W ZYCIU CODZIENNYM
http://www.era-zdrowia.pl/naturalne-leczenie/utrzymanie-zdrowia/leczenie-dzwiekiem-misy-tybetanskie-i-gongi.html