Historia, produkcja i rodzaje gongów

Historia, produkcja i rodzaje gongów

GONG TYBETAŃSKI
Gongi należą do najstarszych i najważniejszych instrumentów muzycznych południowo-wschodniej Azji. Pierwsze zachowane informacje sięgają II w. przed Chrystusem. W XVI wieku gongi przybyły słynnym Jedwabnym Szlakiem, drogą morską z Azji do Europy.Przepiękne spektrum dźwięku wydobywające się z tego instrumentu zachwyca, stymuluje uczucia i emocje, wprowadza w stan głębokiego relaksu. Zestawy dźwięków, złożonych w rytmy i rozbudowane kompozycje, potrafią wywołać w nas wspomnienia sprzed lat. Przypominają się uczucia, zapachy, miejsca, ludzie, wydarzenia, które towarzyszyły nam na linii czasu. Nasze ciało, dusza i umysł w odpowiedniej formie przyjmują dźwięki gongu, aby w sposób naturalny odreagować stres i napięcia a następnie zharmonizować wszystkie elementy naszego organizmu. Każdy, kto wsłucha się w tą dźwiękową treść, może dopisać własny scenariusz poprzez wizualizacje, odczucia i doznania emocjonalne.

Gongi różnią się średnicą, stopem użytych metali, grubością, technologią wykonania, wygięciem brzegu oraz jakością powierzchni grania. Najczęściej stosowane gongi:

TAM-TAM
To klasyczna forma gongu chińskiego (Chao Lou). Dla tego gongu charakterystyczna jest płaska powierzchnia i mała wygięta krawędź. Oprócz bardzo wyraźnego i dobrze słyszalnego podstawowego tonu gong Tam -tam posiada bardzo bogate spektrum ponaddźwięków tzw. alikwotów. Prezentuje on również bardzo wyraźnie również basy, tony niskie. Używając różnych pałek i sposobów uderzenia, terapeuta jest w stanie wydobyć z gongu bardzo wysokie dźwięki. Tam -tam to mocny gong związany z ziemią i energią męską. Gongi te produkowane są w rozmiarach 40 – 150 cm średnicy. Im większa średnica, tym większa dynamika.

FEN-GONG (Feng Lou) GONG WIETRZNY
Jest to plaski gong bez krawędzi. Gong Fen, podobnie jak gong Tam -tam, posiada bardzo szerokie spektrum dźwięku. Jest związany z energia żeńską. W porównaniu do gongu Tam -tam jest uznawany za bardziej otwarty i delikatniejszy. Występuje w rozmiarach 30 – 100 cm średnicy.

GONG GARBATY-BURMAŃSKI
Gong ten posiada uwypuklenie na środku oraz szerokie krawędzie. Charakteryzuje go jeden ton podstawowy, który uzyskujemy przez uderzenie w garb znajdujący się na środku gongu. Często jest wykorzystywany w grze transowej poprzez jednostajne, rytmiczne uderzanie. Gongi te produkowane są w rozmiarach 18 – 100 cm średnicy.

GONG OPEROWY
Jest małym gongiem o lekko pofalowanej powierzchni, płaskim środku i szerokim zagięciu krawędzi. W trakcie uderzenia gong wydaje całe spektrum dźwięków i szybko wybrzmiewa. Jego dźwięk jest ostry, zatem często używany jest do uzyskiwania efektów specjalnych. Produkowany jest w wymiarach 20 – 50 cm średnicy.

GONGI PAISTA-SYMFONICZNE, PLANETARNE
Gongi Paista powstają inaczej niż gongi chińskie. Wykonuje się je ze zwalcowanej blachy, a obrabiane są na zimno. Surowe specjalne metalowe płyty cynowo-miedziano-niklowe dzielone są na kręgi: centrum, obszar wibracji i krawędź. Następnie polerowane są na „lustrzany połysk” i opalane palnikiem gazowym. Podczas tego procesu twardość materiału ulega zmianie, dzięki czemu staje się on łatwiejszy w  obróbce. Po wystygnięciu, za pomocą silnych i celnych uderzeń, formuje się krawędź gongu. W zależności od rodzaju i wielkości gongu, wybija się go okrężnie specjalnymi młotkami, kierując się od krawędzi ku centrum gongu. W ten sposób powstają różne sfery napięć rozprowadzane po całej powierzchni.

Do uzyskania czystego dźwięku należy równomiernie rozprowadzić napięcia. Krawędź gongu służy za ramę umożliwiającą wolną wibrację. Następnym etapem tworzenia gongu jest nanoszenie na niego opiłków metalu w okolicy centrum gongu w celu uzyskania kolejnej zmiany napięcia, zmiękczenia materiału i uzyskaniu lepszej wibracji. Na sam koniec gong zostaje dostrajany do idealnego wzorca zwanego Master Gongiem.